Menu

Βιασμός ! Η δική μου εμπειρία στα 14 ...

...Και ναι, ήμουν μόλις 14, μια έφηβη της ηλικίας μου, με ατημέλητα μαλλιά και φακίδες. Ήδη σχεδόν σε πλήρη ανάπτυξη με το σώμα μου να μπερδεύει και να μπερδεύεται. Καλοκαίρι στο τότε εξοχικό μας -νυν πατρικό μου, μεσημέρι και αποφάσισα να κατέβω παραλία, ακριβώς κάτω από το σπίτι μου, παρέα με ένα βιβλίο . "Αντιηλιακό και μην μπεις στη θάλασσα φαγωμένη " φώναξε η μάνα μου, έχοντας αυτό μόνο ως μοναδική ανησυχία στο μυαλό της . Ήταν άλλωστε η "δική μας πριβέ " παραλία μπροστά ακριβώς από το σπίτι μας, κάτω από το σπίτι μας στην ουσία με μια υψομετρική διαφορά να μας χωρίζει και με ένα μονοπατάκι να μας ενώνει . Κανείς δεν κατέβαινε παρά μόνο λιγοστοί γείτονες. Ήταν λοιπόν το "δικό μας " λιμανάκι … κυριολεκτικά και μεταφορικά... Ήρεμη λοιπόν και απολύτως ευτυχισμένη και ανέμελη απολάμβανα τον ήλιο φορώντας το μαγιό μου και ξαπλωμένη μπρούμυτα διάβαζα απορροφημένη το βιβλίο. Κάποιες πατημασιές στην άμμο, με έκαναν και σήκωσα το κεφάλι από το βιβλίο και είδα έναν άντρα γύρω στα 30, ο οποίος είχε φτάσει στην παραλία μας πηδώντας βραχάκια, αφού η μόνη κανονική πρόσβαση ήταν μπροστά από το σπίτι μας. Συνέχισε την πορεία του, με προσπέρασε και ξαναπηδώντας άλλα βραχάκια, πέρασε στην επόμενη απόμερη παραλία. Ένιωσα κάπως περίεργα με το βλέμμα του, όμως παρέμεινα ανίδεη εκεί. Για αυτό τον λόγο όμως, όταν το ξανάκουσα να επιστρέφει, χωρίς να σηκωθώ ή να γυρίσω , είχα το νου μου να δω τη σκιά του να περνάει και τον ήχο των πατημασιών του να απομακρύνεται. Πολύ σύντομα διαπίστωσα, ότι δεν έβλεπα, ούτε άκουγα τίποτα και έντρομη γύρισα για να σηκωθώ... Έπεσε από πάνω μου γυμνός, προσπαθώντας να με ακινητοποιήσει και να με κάνει να σταματήσω να ουρλιάζω... Ούρλιαζα πραγματικά θυμάμαι … "βοήθεια, βοήθεια" "ΜΗΗΗ", "ΟΧΙΙΙΙ" , αλλά η υψομετρική αυτή διαφορά και ο αντίθετης φοράς άνεμος, δεν άφηναν τη φωνή μου να φτάσει στους γονείς μου.  Όμως δεν σταμάτησα να παλεύω, να του πετάω άμμο, τα ξύλινα σαμπό μου, να τον χτυπάω, να τον γρατζουνάω και παράλληλα να φωνάζω... Υπήρξα τυχερή, γιατί σύντομα φοβήθηκε, ότι τελικά όλο και κάποιος θα ακούσει και επειδή του προέκυψα, όχι μια τόσο εύκολη λεία, έφυγε τρέχοντας γυμνός κρατώντας το μαγιό του στα χέρια και φορώντας τις σαγιονάρες του. Έτρεξα και εγώ στους γονείς μου αλλά μέχρι να ανέβω, να τους εξηγήσω και να τρέξουμε στο μοναδικό κοντινό μέρος που είχε πρόσβαση για αυτοκίνητα... είχε εξαφανιστεί. Κάποιοι τον είχα δει να τρέχει με τις σαγιονάρες αλαφιασμένος και τους έκανε εντύπωση, αλλά κανένας δεν σκέφτηκε να γράψει τον αριθμό της πινακίδας του αυτοκινήτου του, ενός κίτρινου μάρκας SEAT. Δεύτερη πράξη, στο αστυνομικό τμήμα Επανομής... Μήνυση κατά αγνώστου, κατάθεση και κάπου εκεί ξεκινάει για μένα το αληθινό μαρτύριο … "Μήπως τον προκάλεσες; " "Ε, με το μαγιό δεν ήσουν ; " "Μήπως δεν κατάλαβες " ;  Κοιλαράς ο αστυνομικός, ούτε θυμάμαι τον βαθμό του, μουστακαλής, γύρω στα 50, άξεστος , αναίσθητος και αγροίκος να με ρωτάει ξανά και ξανά αν προκάλεσα όντας παιδί, μόλις 14, επειδή ήμουν με μαγιό στην παραλία !!! Ήθελα να του ορμήξω, να τον δείρω, να τον βρίσω … Έμενα να τον κοιτάζω δακρυσμένη και να σκέφτομαι πόσο λάθος άνθρωποι έχουν θέσεις εξουσίας ( στην ουσία ξέρετε όλοι ποια λέξη σκεφτόμουν !) Δεν σας κρύβω ακόμα και τώρα που γράφω, ακόμα και τώρα, μετά από ολόκληρα 30 χρόνια, αναπολώντας το, ταράζομαι και όχι τόσο με την πράξη της απόπειρας, αλλά με την μετέπειτα αντιμετώπιση στο αστυνομικό τμήμα ! Δεν τον βρήκαμε ποτέ τον επίδοξο βιαστή, πώς θα μπορούσαμε άλλωστε, όταν η αστυνομία δεν έκανε ποτέ, αυτό που έπρεπε . Έψαχνα για χρόνια το αυτοκίνητο, το πρόσωπο του κάθε καλοκαίρι, αλλά δεν τον άφησα ποτέ να μου μπλοκάρει τη ζωή. Συνέχισα νιώθοντας  καλά με τον αυτό μου, ότι ναι! Και αντέδρασα και το κατήγγειλα … Με τα χρόνια το πρόσωπό του ξεθώριασε , μόνο τα σγουρά του μαλλιά θυμάμαι. Το πρόσωπο του αστυνομικού δεν θα ξεχάσω ποτέ και το βλέπω σε κάθε αστυνομικό που αντικρύζω. Άδικο μεν ίσως αλλά σίγουρα δεν ευθύνομαι εγώ ! Δεν ευθύνομαι για τις συνέπειες στον τρόπο σκέψης μου από την ανάξια συμπεριφορά του αστυνομικού , αλλά δεν ευθύνομαι σίγουρα για την απόπειρα βιασμού μου ! Πώς θα μπορούσα άλλωστε ; Όταν το ΌΧΙ και τα ΜΗ είναι ξεκάθαρα και όταν τα όρια  ξεπερνιούνται με τη βία …Αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σου, γιατί ίσως το έζησες, γιατί ίσως εσύ πληγώθηκες παραπάνω και φοβήθηκες... ΜΙΛΗΣΕ, ΤΟΛΜΗΣΕ, ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕ !!! ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ !!! ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ !!!Το σώμα μας είναι ναός και όποιος, υπό όποιες συνθήκες το παραβιάσει, είναι ΒΙΑΣΤΗΣ ! ΖΗΤΗΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ, ΣΤΗΡΙΞΗ … ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ !ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ! ΤΟ ΟΧΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΌΧΙ !!! 

 

NATALIA CHATZI

Μητέρα 2 παιδιων, σύζυγος και γυναίκα καριέρας , ετών 44 . Με σπουδές στο marketing και στις δημόσιες σχέσεις με πραγματικές σπουδές στη ζωή και με μια τεράστια ανάγκη για δημιουργία και εξέλιξη να με χαρακτηρίζει

Διαβάστε επίσης σε αυτή τη στήλη: « Tο παιδί μου ο πρωταθλητής ... Ευτυχία είναι... »
back to top